چند روزی بود که اینترنت نداشتم ولی زیاد خوشحال نشوید چراکه وضعیت جالبی پیدا کرده ام زمانی که اینترنت دارم کامپیوتر خراب است و زمانی که کامپیوتر درست است اینترنت ندارم . جالب است نه ؟

یکی دو ماه بیشتر به کنکور نمانده وپس از سالها حس کنکور مرا گرفته . راستش از شما چه پنهان حسابی از این درس خواندن لذت می برم .برایم زیباست .

 نمی دانم کتاب شناخت اساطیر ایران نوشته ی جان هینلز را خوانده اید؟ کتاب زیبا و جالب و نسبت به بسیاری از کتاب هایی که در این زمینه نوشته شده است, جامع است . گرچه کم و کاستهایی هم دارد اما زمانی که کتابی در این زمینه نیست باید به همین قناعت کرد .

شاید فردا معرفی کوتاهی در این زمینه بنویسم اما راستی : چرا کتابهای دانشگاهی ما در چاپ های بعدی بررسی نمی شوند؟؟؟

راستش دیدم میهن بلاگ اصلاحات ارضی كرده گفتم چرا من نكنم ؟

به همین مناسبت و به مناسبت روز دختر و به مناسبت روز تولد خواهرم و به مناسبت نزدیكی تولد خودم و به تمام مناسبت های عالم و آدم بنده تصمیم گرفتم  بلاگم رو یك كمی ( نه بیشتر ) تخصصی كنم ( اوه اوه )

در همین راستا اعلام می دارم كه از این پس فقط و فقط ( جز در موارد خاص) در مورد كتاب صحبت كنم . آخه میگن بلاگهای تخصصی به یه جایی می رسن پس چرا ما نرسیم ؟؟ البته بنده كه همه‌ی دنیا رو فتح كردم اینم روش

صبا در مدتی كه گذشت 

چند روز پیش خبر دادند که کتیبه ای در خارک به دست فرد یا افرادی تخریب شده. پیش از آن گفتند بسیاری از آثار باستانی ما در حال نابودی هستند. گفتیم و گفتند و می گویی که فرهنگ و هنر و اندیشه ی ایرانی در حال نابودی است.

بیا صادق باشیم، چند نفر ما در ماه یک بار، در سال یک بار، هر چند سال یک بار به موزه، آثار باستانی و فرهنگ و هنر این مرز و بوم سری می زنیم و دستی به لطف به سوی این آثار دراز می کنیم؟ چند نفر از ما برای آثار باستانی بیش از منافع خویش ارج می نهیم؟ قبول دارم که دولت کوتاهی می کند، قبول دارم که بسیاری از آثار ما به دست همین خودی ها دزدیده و به موزه های خارجی فرستاده می شوند اما اگر ما بودیم و اهمیت می دادیم بازهم همین گونه بود؟

چند روز پبش به موزه ی رضا عباسی رفتم . از خودم شرم کردم که با بلیط ۵۰۰ تومانی راهی به این نزدیکی و تمامی امکاناتی که در اختیار داشتم . هرگز به این موزه نرفته بودم . به جز من تنها یک نفر دیگر آمده بود . جز  ما موزه بازدید کننده ای نداشت. موزه ای که زیباترین آثار مفرغی لرستان را در خود جای داده و زیباترین آثار پیش از اسلام ایران جلوه گری می کنند.

کجا هستیم ما؟ فرهنگ این کشور تنها به حرفهای ما نیاز ندارد ، کمی همت کنیم و کمی در کنار آثار باستانی مان باشیم .

. راستش خسته تر از آنم که چیزی بنویسم . به قول استاد کدکنی:

به پایان رسیدیم اما

نکردیم آغاز

فرو ریخت پرها

نکردیم پرواز

ببخشای

ای روشن عشق بر ما

ببخشای

. چند روز پیش که از دکتر می آمدم ۵ کتاب خوب به خودم هدیه کردم. امیدوارم حالم که بهتر شد معرفی کنم : یادداشت های شخصی یک سرباز ( راست یا دروغ نوشته ی سلینجر اما هنوز معلوم نیست) اپرای شناور نوشته ی بارت ( وقتی می خوای بخونی عذاب وجدان می گیری) در رویای بابل براتیگان و سه کتاب از امانوئل اشمیت و در آخر بعد از مدتها یک کتاب ایرانی مردی که گورش گم شد ( خدا کنه ناامید نشم)

. هنوز شک دارم که برای من رشته ی فلسفه ی هنر بهتر است یا باستان شناسی اما کتاب تاریخ هنر را بازهم در دست گرفته ام. هنر همیشه لذت بخش است.

این روزها با این بیماری خیلی اتفاقات را از دست داده ام : کنکور کارشناسی ارشد، نمایشگاه کتاب (چندان رغبتی به آن ندارم)، کتابهای ریز و درشت معرفی نشده، نوشتن و خواندن، شادی و لذت از این هوای زیبای بهاری.

این روزها خیلی از مسائل دور مانده ام از نگاه زیبای دوستان و خواندن بلاگهای زیبایشان. به هر روی شرمنده ی احوال پرسی دوستان خوبم هستم. امیدوارم همواره شاد باشید.